مدل‌یابی ساختاری تاثیر نوآوری فناوری، پیچیدگی فناوری و هم‎آفرینی بر عملکرد سازمانی با نقش میانجی نفوذ دولت (مطالعه موردی: شرکتهای بیمه در شهر تهران)

هدف این پژوهش مدل‌یابی ساختاری تاثیر نوآوری فناوری، پیچیدگی فناوری و هم‎آفرینی بر عملکرد سازمانی با نقش میانجی نفوذ دولت است، روش پژوهش از نظر هدف کاربردی ، همبستگی می باشد و از نظر ماهیت توصیفی-همبستگی با استفاده از روش پیمایشی است.جامعه آماری مدیران و کارکنان شرکتهای بیمه در شهر تهران می باشند. حجم نمونه 299 نفر تعیین گردید و روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای می باشد،در این پژوهش جمع آوری داده ها با استفاده از روش میدانی و با ابزار پرسشنامه و به منظور گردآوری اطلاعات(مبانی ادبی و نظری) از روش کتابخانه ای و بمنظور گردآوری داده ها از روش میدانی استفاده گردیده است. نتایج حاصل از معادلات ساختاری با نرم افزار اسمارت پی ال اس نشان داد که پیچیدگی فناوری تأثیر معناداری بر نفوذ دولت در شرکتهای بیمه به میزان 75/0 تأثیر مسقتمی و معناداری دارد.نفوذ دولت بر نوآوری فناوری در شرکتهای بیمه به میزان 61/0 تأثیر مستقیم و معناداری دارد، پیچیدگی فناوری بر نوآوری فناوری در شرکتهای بیمه به میزان 23/0 تأثیر دارد. پیچیدگی فناوری بر عملکرد سازمانی در شرکتهای بیمه به میزان 12/0 تأثیر دارد. هم آفرینی تاثیر معناداری بر نوآوری فناوری در شرکتهای بیمه به میزان 48/0 دارد، هم آفرینی معناداری بر عملکرد سازمانی در شرکتهای بیمه به میزان 10/0 تأثیر مثبت و معناداری دارد. نوآوری فناوری بر عملکرد سازمانی در شرکتهای بیمه به میزان 13/0 تأثیر دارد، نفوذ دولت در رابطه بین پیچیدگی فناوری و عملکرد سازمانی در شرکتهای بیمه نقش میانجی به میزان 67/0 تأثیر مستقیم و معناداری دارد.